Edith Vos-van Norren

pastoraal werker

Vrijheid 10

1231 TM Loosdrecht

035 582 33 57

(vrij op woensdag en vrijdag)

profiel: catechese

06 5754 1256

 

Edith Vos-van Norren (1960), getrouwd met Gert, is sinds 2002 in dienst van de parochie van Onze Lieve Vrouw van Amersfoort en haar voorgangers. Wat drijft haar, hoe is ze terechtgekomen in Amersfoort en waardoor wordt zij geïnspireerd?

Bijzondere weg
Ik ben geboren in Amsterdam en opgegroeid in Amersfoort, heb Engels gestudeerd aan de Rijks Universiteit Utrecht en stage gelopen op SG De Amersfoortse Berg. Toen ik in 1984 afstudeerde heb ik op diverse scholen gesolliciteerd, maar kreeg nergens een baan, want ik had geen ervaring. Eerst ben ik bij Johnson & Johnson/Intradal op kantoor terechtgekomen, maar vroeg me na een paar maanden af : zal dit mijn verdere leven zijn? Een goede bekende zei toen tegen mij: ”Waarom ga je niet vliegen?”. Ik trok de stoute schoenen aan en werd aangenomen! Ik heb uiteindelijk 17 jaar bij de KLM gewerkt, de laatste jaren als purser op Europese vluchten.

Ik ben pas op latere leeftijd katholiek geworden (werd gedoopt toen ik 31 was). De pastoor die me heeft begeleid bij die keuze, stimuleerde me ook om iets meer te gaan doen, dan alleen maar vieringen te bezoeken. Zo werd ik lid van het kerkkoor en later (ik werkte toen nog bij de KLM) trok mij een advertentie van de KTU die net was gestart met een deeltijdopleiding theologie. Ik wist aanvankelijk helemaal niet, dat dat een opleiding was tot pastoraal werker, het was gewoon de wens om meer kennis te vergaren, die mij ertoe bewoog die studie op te vatten.

Toen ik mijn studie had afgerond ben ik gestopt bij de KLM. Natuurlijk werden er grapjes gemaakt over de wolken, waarin ik vertoefde tijdens het vliegen en dat ik nu als theoloog toch ook nog een beetje in de wolken bleef. Ik ben in 2002 in Amersfoort aangesteld als pastoraal werker voor Amersfoort Noord (St Martinus, St Joseph, Bunschoten en Het Brandpunt). Ik had dus ook al voor de fusie ervaring met het werken voor en in meer kerkgebouwen.

Catechese
Mijn voornaamste werkterrein binnen OLVA is de catechese. Dat wil zeggen, dat ik verantwoordelijk ben voor alles dat met “leren” te maken heeft. Je moet dan denken aan huwelijks- en doopvoorbereiding, peuterkerk, “samen geloven” (4 -6 jr), Eerste Communie, Tussencatechese, Vormselvoorbereiding en Volwassenencatechese (Vorming en toerusting) en het leiden van een catechumenaatsgroep ‘RK voor Beginners’. Ik doe dat overigens niet alleen. Heel veel vrijwilligers zijn bij de uitvoering van al die activiteiten betrokken.

Verder ben ik drie weekenden per maand betrokken bij vieringen. Bijzonder zijn de peuterkerkvieringen in “De Herberg” voor kinderen tot 4 jaar. We doen dat inmiddels al een jaar of acht. We starten nu met bijeenkomsten in het kader van “Samen geloven” voor kinderen van 4 tot 6 jaar. We maken daarbij gebruik van het project ‘Het Licht op ons Pad’, uitgegeven door het bisdom Roermond. ‘Het Licht op ons Pad ‘ richt zich op voortgaande catechese voor kinderen van 4 tot 18 jaar. Ik heb daarvoor zelf de boeken voor de kinderen van 4 tot 6 jaar geschreven.

Vanuit het pastoraal team is de catechese op scholen incidenteel op dit moment. De reguliere contacten waren erg persoonsgebonden en als er dan directeuren of leerkrachten vertrekken is het niet vanzelfsprekend dat die worden voortgezet. Bovendien willen sommige scholen het echt zelf doen en is ook de “menskracht” vanuit de parochie natuurlijk zeer beperkt. Wel doen we mee aan de Nationale Voorleesdagen in de kleuterklassen. Dit jaar hebben zich 7 katholieke basisscholen daarvoor aangemeld. “Iets doen” werkt beter veel dan alleen vergaderen is mijn ervaring.

Het Leukst vind ik de volwassenencatechese. Samen een onderwerp uitdiepen rond een jaarthema. Het dwingt je ertoe in onderwerpen te verdiepen en de discussies die volgen vind ik inspirerend. Verder ligt mijn passie ook in religieuze kunst, de hele oude, zoals de Vlaamse Primitieven, maar ook de moderne kunst.
Mijn definitie van geloven is “samen zoeken”. Naar waarheid, naar wat mensen drijft. Extra leuk vind ik de cursus ‘RK voor Beginners’. Vooral omdat je met supergemotiveerde mensen werkt. We behandelen dan aan de hand van het kerkelijk jaar wat katholieken vieren, maar er zijn ook bijeenkomsten over bv de sacramenten, over bidden en over heiligen en Maria. Daar nodigen we ook speciale gastdocenten bij uit. Ik had vroeger de ambitie om docent te worden en ben nu via die omscholing tot catecheet toch bezig met “onderwijs”.

Veranderingen
Sinds mijn komst in 2002 is bijna alles veranderd: ik was met name aangesteld voor Het Brandpunt en ieder van ons team van 5 (1 pastor en 4 pastoraal werkers) had “zijn eigen kerk”. Je hoorde toen echt bij 1 kerkgemeenschap . Nu sta je veel meer op afstand. Met ons kleine team kunnen we nauwelijks anders en doen we een heleboel dingen niet.

Ik voel het als een groot gemis, dat er gemeenschappen verdwijnen, ook al zijn er positieve tekenen zoals de vicevoorzitter van het parochiebestuur kortgeleden in een interview zei. Teleurstellend ook dat onze bisschop zich vooral richt op de financiën als het gaat om de toekomst van parochies. Voor mij is het een grote uitdaging om met ons allen te laten zien, dat hij ongelijk heeft in zijn recent verschenen “visiestuk”. We hebben elkaar daarvoor wel heel hard nodig.